در حسرت تنهایی

در اوج دلتنگی و دل شکستگی ،در نهایت بی کسی و بغض

،زمانی که همه فراموشت کرده اندو محبت و دوستی را از تو

دریغ می کنند،آن زمان که دستی نمی بینی تا به یاریت بشتابد

 و شانه های خسته و غمگینت را پناهی باشد ،بدان که همیشه

 گوش شنوایی منتظر شنیدن غصه های توست.

آرام غصه هایت را بگو ، بغض های کهنه و نشکسته ات را در

 حضورش بشکنو از جاری شدن اشک های بی بهانه ات شرم

نکن.