در حسرت تنهایی

کوچه باغ های قدیمی شهر را برای بی حوصلگی هایم انتخاب می کنم.

نسیم خنکی صورتم را نوازش می کندو سپس برگ های زرد پاییزی را

نشانه رفت و آن ها را از آغوش درخت ربود،روزی هم بادی می وزد که

که ما را هم نشانه خواهد رفت و ما را هم از هم جدا خواهد کرد آن روز

خواهد آمد......